Με 10% χρήση ποδηλάτου στην Αθήνα το 2026 εξοικονομούνται 2 δις ευρώ έξοδα υγείας. Πώς είπατε;

Χάρις στο καταπληκτικό πρόγραμμα ΗΕΑΤ (Health Economic Assessment Tool) του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, είναι δυνατόν on-line να υπολογιστούν τα οικονομικά οφέλη από την ποδηλατοκίνηση και την πεζοκίνηση – γενικότερα δηλαδή την λεγόμενη ‘ενεργή κινητικότητα’ – λόγω εξοικονόμησης εξόδων υγείας.

Βάλαμε λοιπόν στο σύστημα το 1% των Αθηναίων να ποδηλατεί τις καθημερινές του χρόνου (240 μέρες) για 5 χιλιόμετρα συνολικά, ήτοι 39.000 άνθρωποι να ποδηλατούν πήγαινε και έλα από 2,5 χιλιόμετρα (για εμάς που κάνουμε ποδήλατο στην πόλη οι αποστάσεις αυτές είναι … αστείες). Τότε σε 10 χρόνια το HEAT υπολογίζει ότι εξοικονομείται το συγκλονιστικό ποσό των εκατόν ενενήντα περίπου εκατομμυρίων ευρώ, συγκεκριμένα: 191.173.000€!!!

Το πόσοι κυκλοφορούνμε ποδήλατο στην Αθήνα είναι ένα ζητούμενο. Ξέρουμε ότι οι ποδηλάτες έχουν αυξηθεί, αλλά οι υπάρχουσες στατιστικές καταγράφουν τη χρήση ποδηλάτου στο 0. Στην Ελλάδα εκτιμάται ότι το 2% των μετακινήσεων γίνεται με ποδήλατο, στη δε Θεσσαλονίκη το 2008 η εκτίμηση ήταν για 1%. Ας θεωρήσουμε ότι οι καθημερινοί αστικοί ποδηλάτες στην Αθήνα είναι κάπου μεταξύ 0,5 και 1% καθώς σε  μεγαλουπόλεις της νότιας Ευρώπης για τις οποίες υπάρχουν στοιχεία κινούνται σε αυτά τα ποσοστά: στη Ρώμη είναι 0,6% (2012), στη Μαδρίτη 1% (2012) (www.ecf.com/global-goals), κατά συνέπεια μπορούμε να θεωρήσουμε ότι αυτό το ποσό ήδη εξοικονομείται από την υπάρχουσα χρήση – με επιφύλαξη.

Αν λοιπόν αυτό το ποσοστό διπλασιαστεί σε βάθος δεκαετίας – που εκτιμούμε ότι είναι ένας πολύ φειδωλός στόχος αν υπάρξει συγκεκριμένη πολιτική για το ποδήλατο – τότε μπορεί να υπάρξει εξοικονόμηση συνολικά 382.345.000€, αν δε το ποσοστό αυτό δεκαπλασιαστεί (10%) – που μπορεί να είναι αποτέλεσμα μιας στοχοθετημένης και σοβαρής πολιτικής για το ποδήλατο – το μηχανάκι ‘τρελαίνεται’ και η εξοικονόμηση από έξοδα υγείας αγγίζει τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ. Πρόκειται για πολύ σοβαρή οικονομική διάσταση της χρήσης του ποδηλάτου η οποία σε συνδυασμό με τα ευρύτερα και εν πολλοίς γνωστά οφέλη της αύξησης του μεριδίου χρήσης του για τη βιωσιμότητα της πόλης σε σχέση με την μηχανοκίνηση έχει κάνει πόλεις όπως την Πράγα, την Σεούλ, την Ρώμη, το Παρίσι – πόλεις δηλαδή χωρίς ιδιαίτερη ποδηλατική παράδοση – να έχουν στοχοθετήσει αυξήσεις στο μερίδιο της χρήσης του ποδηλάτου της τάξης του x7, x6.25, x6.7, x3, εκκινούμενες από ποσοστά της τάξης του 1% (2009), 1,6% (2008), 0,6% (2012) και 5% (2015) αντίστοιχα, δηλαδή σεμνά έως μηδαμινά ποσοστά εκκίνησης αντίστοιχα με αυτά της Αθήνας. Ούτε όμως και οι πόλεις με εντυπωσιακά ποσοστά όπως η Κοπεγχάγη 41% (2013), η Γάνδη 22% (2012) το Γκρόνιγκεν 47% (2013) ή η Καρλσρούη 25% (2012) επαναπαύονται και έχουν στοχοθετήσει αύξηση της χρήσης ποδηλάτου στο 50%(2025), 30%(2020), 65%(2020) και 30%(2020) αντίστοιχα.

Εμείς λοιπόν για την Αθήνα λέμε να επενδυθεί ΤΩΡΑ ένα πολύ μικρό ποσοστό αυτών των ιλιγγιωδών ποσών, τα οποία αποδεδειγμένα δεν θα δαπανηθούν σε βάθος δεκαετίας λόγω εξοικονόμησης εξόδων υγείας (400 εκ € – 2 δις € που αντιστοιχούν σε ποσοστά χρήσης ποδηλάτου 2%-10% έως το 2026). Να επενδυθεί ΤΩΡΑ σε θεσμικές παρεμβάσεις (δημιουργία κατάλληλου φορέα της πολιτείας για την προώθηση του Ποδηλάτου και της Βιώσιμης Κινητικότητας στο πολεοδομικό συγκρότημα της πρωτεύουσας, masterplan για το ποδήλατο, αναθεώρηση ΚΟΚ) ποδηλατικές υποδομές, εκπαίδευση για το ποδήλατο, υποδομές συνδυασμένης μετακίνησης με τα ΜΜΜ, θέσπιση κινήτρων για τη χρήση ποδηλάτου, αντιμετώπιση των κλοπών ποδηλάτου.

Συντάκτης: Αντώνης Σηφάκης

Φωτο: Αλέξανδρος Μακρής